هدف پژوهش حاضر بررسی وضعیت  سبک زندگی اسلامی– ایرانی در بین دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان بود. روش تحقیق توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان به تعداد 6089 نفر بود. از این جامعه نمونه ای به حجم 361 نفر براساس جدول مورگان به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات پژوهش از پرسشنامه محقق ساخته سبک زندگی اسلامی – ایرانی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس یکراهه و آزمون های t تک نمونه ای و t مستقل در نرم افزار SPSS انجام گرفت. نتایج نشان داد که دانش و اطلاعات دانشجویان پیرامون سبک زندگی اسلامی – ایرانی مناسب و مطلوب است. علاوه بر این نگرش و باور آنان در رابطه با سبک زندگی اسلامی – ایرانی  نیز در وضعیت مطلوبی قرار داشت. اما در بعد عملکرد و عمل به سبک زندگی اسلامی – ایرانی، وضعیت مطلوبی وجود نداشت. به عبارت دیگر علی رغم دانش و اطلاعات آنان پیرامون سبک زندگی اسلامی- ایرانی و همچنین داشتن نگرش مطلوب به این موضوع، اما در زندگی شخصی خیلی به این آموزه ها عمل نمی کنند. همچنین در بخش دیگری از تحقیق، یافته ها نشان داد که میانگین نمره دانش، نگرش و عملکرد دانشجویان دختر بیشتر از میانگین نمره دانشجویان پسر است و میانگین نمره سبک زندگی اسلامی– ایرانی در بین دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد بیشتر از مقاطع کارشناسی و دکتری بود. بنابراین ضمن تاکید بر اهمیت گسترش سطح دانش و اطلاعات دانشجویان و همچنین توجه به ایجاد و توسعه بیش از پیش نگرش های مطلوب پیرامون سبک زندگی اسلامی-ایرانی به عنوان نیروی محرک اصلی حرکت دانشجویان به این سمت، باید علل و عوامل مؤثر بر تضعیف بعد عملکرد دانشجویان مورد بررسی و کنکاش دقیق تر قرار گیرد و آسیب های احتمالی شناسایی گردند و دانشگاه ها با توجه به این یافته ها برنامه های فرهنگی خود را مورد بازنگری قرار دهند.

سبک زندگی به معنای امروزd آن اگرچه پدیده ای نو و محصول شرایط زندگی مدرن است لکن در قالب ادبیاتی دیگر دیرینه ای طولانی دارد و مفاهیم مرتبط با آن را می توان در آیات قرآن کریم پیدا کرد. در علوم اجتماعی برای بررسی موضوع سبکزندگی از مفاهیمی هم چون توسعه، تمدن، فرهنگ، طبقه، هویت و مانند آن استفاده شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی سبکزندگی در قرآن کریم به این پرسش پاسخ می دهد که واژگان مربوط و مرتبط با سبک زندگی در قرآن کدامند و بسامدی آن در این کتاب مقدس چگونه است؟ با استفاده از روش اسنادی در مرحله اول و تحلیل بسامدی یا فراوانی در مرحله دوم، این نتیجه حاصل شد که حداقل 10 واژه در قرآن کریم دارای قرابت معنایی با سبک زندگی است و با استفاده از این واژگان می توان تصویری از سبک زندگی اسلامی مبتنی بر قرآن کریم ارائه کرد. علاوه بر واژه دین که درتعریف آن به روش زندگی نسبت این همانی با سبک زندگی دارد، واژگانی همچون سنت، ملت، منهاج، صراط، طریق، حیات طیبه، دأب، سیره و مانند آن نیز مشعر به سبک زندگی هستند. چنان چه سبک زندگی را به همه سطوح و عرصه های حیات جمعی و فردی تسری بدهیم، مفاهیمی چون «دین»، «سنت» و «ملّت» نزدیک ترین واژه ها به سبک زندگی خواهند بود. در تلقی از سبک زندگی به مثابه روش زندگی، واژ ه هایی هم چون «منهاج»، «سیره» مناسب تر هستند؛ لکن اگر بنا باشد هم چون برخی ادبیات موجود، سبک زندگی را به سطوح رویین زندگی مربوط بدانیم، معادل های دیگری مانند «شاکله» و «دأب» سنخیت بیشتری با موضوع بررسی دارند.

جوانان، به خصوص دانشجویان به عنوان آینده سازان و نیروی محرکه توسعه هر جامعه، از حساس ترین و مهمترین گروه های اجتماعی به شمار می آیند. در این راستا سبک زندگی سالم این قشر تاثیر بسیاری بر پیشرفت و پایداری جامعه دارد. لذا، پژوهش حاضر با هدف بررسی جامعه شناختی رابطه حمایت اجتماعی و سبک زندگی در بین دانشجویان دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) انجام شده است. روش تحقیق از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه بین الملل امام خمینی(ره) قزوین به تعداد 7883 نفر می باشد که حجم نمونه بر اساس فرمول آماری کوکران به تعداد 370 نفر برآورد شده است. روش نمونه گیری در این پژوهش از نوع نمونه گیری طبقه بندی متناسب با حجم نمونه است، در پژوهش حاضر برای سنجش کلی متغیر ها و کسب اطلاعات لازم از پرسشنامه استفاده شده است و تجزیه و تحلیل کلیه اطلاعات بدست آمده به وسیله نرم افزار SPSS صورت پذیرفته است. نتایج تحقیق نشان داد که همبستگی بین متغیر حمایت اجتماعی و مولفه آن شامل حمایت خانواده، حمایت دوستان و حمایت دیگران با متغیر سبک زندگی با اطمینان 99 درصد و در سطح معناداری کوچکتر از 01/0 تایید و به لحاظ آماری معنادار است. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیونی چندمتغیره حاکی از آن است که متغیرهای حاضر در مدل شامل حمایت خانواده، حمایت دوستان و حمایت دیگران توانسته اند که 9/31 درصد از تغییرات متغیر وابسته سبک زندگی را تبیین نمایند.

مقدمه: بر اساس شواهد موجود، حدود 60 درصد از مرگ و میرها در سطح جهان و 80 درصد از مرگ و میرها در کشورهای در حال توسعه، ارتباط نزدیکی با سبک زندگی دارد. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی سبک زندگی سلامت محور بر مبنای ویژگی های شخصیتی و خودکارامدی انجام شد. روش ها: این مطالعه از نوع همبستگی و جامعه آماری آن متشکل از کارکنان متاهل دانشگاه شهید باهنر کرمان بود که 160 نفر از آن ها با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها به کمک پرسش نامه پنج عامل بزرگ شخصیتی (NEO Personality Inventory یا NEO PI)، مقیاس عمومی خودکارامدی (General Self-Efficacy یا GSE) و پرسش نامه سبک زندگی ارتقا دهنده سلامت (Health-Promoting Lifestyle Profile یا HPLP) جمع آوری گردید. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی Pearson و Multivariate Regression مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: عامل های روان رنجورخویی (050/0 > P)، وظیفه شناسی (050/0 > P) و خودکارامدی (001/0 > P) به طور معنی داری قادر به پیش بینی سبک زندگی سلامت محور می باشند. نتیجه گیری: با توجه به نقش ویژگی های شخصیتی و خودکارامدی در سبک زندگی سلامت محور، پیشنهاد می شود این متغیرها در حوزه پیشگیری، آموزش و پژوهش بیشتر مورد توجه قرار گیرند.

1مقدمه: در نظر داشتن نیازهای خاص و توجه به رفتارهای ارتقا دهنده سلامت و اتخاذ سبک زندگی سالم در دوران سالمندی از اهمیت قابل توجهی برخورداراست. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف تبیین ارتباط بین خودکارامدی و سبک زندگی مرتبط با سلامت در سالمندان انجام شد. روش ها: این مطالعه توصیفی از نوع همبستگی بود که بر روی 370 نفر از سالمندان شهر ملارد به روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انجام شد. داده ها به وسیله پرسش نامه های سبک زندگی مرتبط با سلامت در سالمندان و پرسش نامه خودکارامدی عمومی Sherer (General Self-Efficacy Scale یا GSES) جمع آوری گردید و سپس با استفاده از آمار توصیفی (شاخص های مرکزی و پراکندگی)، آزمون همبستگی Pearson و مدل سازی معادلات ساختاری (Structural equation modeling یا SEM) در نرم افزارهای EQS و SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: بررسی نتایج شاخص نیکویی برازش (Goodness of fit incex یا GFI) نشان داد که مدل از برازندگی خوبی برخوردار می باشد و GFI در بازه مورد قبولی قرار گرفت. بررسی فرضیات تحقیق حاکی از آن بود که نمره خودکارامدی سالمندان با نمره کلی سبک زندگی مرتبط با سلامت و تمام حیطه های آن رابطه مستقیم و معنی داری داشت (001/0 > P). نتیجه گیری: خودکارامدی با سبک زندگی مرتبط با سلامت و تمام حیطه های آن و به ویژه حیطه های ورزش و پیشگیری ارتباط مستقیمی دارد و می تواند یکی از مهم ترین عوامل تأثیرگذار بر رفتارهای بهداشتی باشد. اقدامات آموزشی و به خصوص مداخله ای جهت افزایش خودکارامدی در سالمندان تأکید می شود.

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش مهارت های زندگی بر خودکارآمدی تحصیلی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی شهر بلبان آباد در سالتحصیلی 1392-1391 می باشد. برای انتخاب نمونه از جامعه پژوهش، از روش نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شده است. ابزار گرد آوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه خود کارامدی تحصیلی (MJSES (1999 بود که قبل وبعد از آموزش مهارت های زندگی در بین دانش آموزان توزیع شد. محتوایی که برای آموزش دانش آموزان در نظر گرفته شده بود شامل مهارت های برنامه ریزی وسازماندهی، بستر سازی یادگیری، مهارت های فراشناختی، نحوه ثبت ونگهداری اطلاعات، استفاده خردمندانه از منابع، عزت نفس، تاب آوری، تفکر نقادو حل مساله بود.برای تجزیه وتحلیل داده ها وبرای حذف اثر پیش آزمون از تحلیل کواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های زندگی بر خودکارامدی تحصیلی دانش آموزان تاثیر دارد. از آنجا که آموزش این مهارت ها به دانش آموزان باعث افزایش دانش آنها از شیوه یادگیری می شود، بهتر می توانند اطلاعات را به خاطر بسپارند ودر نتیجه فراموشی کمتری هم داشته باشند. با پیشرفت تحصیلی خود پنداره آنها نیز، مثبت خواهد شد.

زمینه و هدف: بیماران تحت درمان با همودیالیز با مشکلات جسمی و روانی متعددی مواجه هستند. تطابق افراد با شرایط سخت زندگی در خودکارامدی بالا افزایش پیدا می کند. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر آموزش کیفیت زندگی بر خودکارامدی بیماران تحت درمان با همودیالیز انجام شد.مواد و روش ها: در این کارآزمایی بالینی، 90 بیمار مراجعه کننده به مراکز دیالیز شهر کرمان، با روش نمونه گیری مبتنی بر هدف از بین 153 نفر انتخاب و به طور تصادفی ساده در دو گروه 45 نفری تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده شامل پرسش نامه مشخصات دموگرافیکی، پرسشنامه خودکارامدی SUPPH (Strategies used by patients to promote health) و کیفیت زندگی (BREF-WHOQOL) بود که در سه سطح بالا، متوسط و پایین طبقه بندی شدند و در دو مرحله قبل و دو ماه بعد از مداخله آموزشی جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 15 و آزمون های آماری کای دو، تی مستقل و تی زوجی انجام شد.یافته ها: کیفیت زندگی و خودکارامدی در دو گروه قبل از آموزش اختلاف آماری معنی داری نداشت، اما پس از آموزش، کیفیت زندگی و خودکارامدی افراد گروه مداخله افزایش پیدا کرد (p=0.001).نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد، آموزش کیفیت زندگی بر خودکارامدی بیماران تحت درمان با همودیالیز تاثیر دارد. بنابراین پیشنهاد می شود آموزش کیفیت زندگی در برنامه های مراقبتی بخش های همودیالیز قرار گیرد.

هدف این پژوهش تبیین اثربخشی آموزش ارزش های زندگی در رشد اجتماعی کودکان پیش دبستانی و خودکارامدی والدین آنها بود. این پژوهش از نوع شبه آزمایشی و طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری همه کودکان پیش دبستانی بودند که در سال 1389 در مهدکودک های تحت پوشش سازمان بهزیستی شهر شیراز مشغول بودند. با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای تعداد 351 کودک انتخاب، و پرسشنامه رشد اجتماعی واینلند برای کودکان و پرسشنامه خودکارامدی شرر و آدامز برای والدین آنان اجرا گردید. بعد از تکمیل پرسشنامه ها، 30 نفر از افرادی که از حد نصاب نمره پایین تر بودند، به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و گواه تقسیم شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 2 ساعته تحت آموزش ارزش های زندگی قرار گرفتند. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون آماری کوواریانس تجزیه و تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که تفاوت در دو گروه آزمایش و گواه از نظر میزان رشد اجتماعی کودکان ( (P≤0.002و خودکارامدی والدین آنها (P≤0.02)به سطح معنادار رسیده است. اثر آموزش به ترتیب 30 و 18 درصد بوده است.

مقدمه راهبردهای شناختی و فراشناختی از مهمترین ابزارهای یادگیری و خودکارامدی و سازگاری اجتماعی از مولفه های مهم و تاثیر گذار بر عملکرد دانشجویان می باشند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش سبک شناختی و فراشناختی بر میزان یادگیری، خودکارامدی اجتماعی و سازگاری اجتماعی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان استان مازندران بود. روش پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه ی آماری پژوهش را کلیه دانشجویان پسر رشته علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان استان مازندران در سال تحصیلی 97-1396 تشکیل داد. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی از بین دانشگاه های فرهنگیان استان، دانشگاه فرهنگیان نوشهر انتخاب شد، سپس 60 نفر به صورت تصادفی در گروه های آزمایش (30 نفر) و گواه (30 نفر) گمارده شدند. سپس پرسشنامه های سازگاری اجتماعی سینها و سینگ (1993) و خودکارآمدی اجتماعی اسمیت و بتز (2000) به عنوان پیش آزمون در مورد هر دو گروه اجرا شد. آموزش سبک های شناختی و فراشناختی روی گروه آزمایش در 10 جلسه اعمال شد. در پایان این دوره هر دو گروه پرسشنامه های فوق را به عنوان پس آزمون تکمیل کردند. داده ها با استفاده از تحلیل کواریانس مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد آموزش سبک های شناختی و فراشناختی به طور معنی داری موجب افزایش یادگیری و خودکارامدی اجتماعی می شود (001/≥ p)، ولی بر سازگاری اجتماعی دانش جویان تاثیر معناداری ندارد. نتیجه گیری با توجه به اثربخشی آموزش سبک شناختی و فراشناختی پیشنهاد می شود در جهت بهبود وضعیت تحصیلی دانشجویان و افزایش خودکارآمدی اجتماعی استفاده گردد.